Morris Netherton

CARINE VERVELD
“God is the same thing to your soul as the uterus is to your body.”
Morris Netherton over zichzelf
Interview met Morris Netherton (1993)

“Reïncarnatie is voor mij geen radicale gedachte of speciaal geloof met allerlei Indiase of Oosterse waarden of normen. Reïncarnatie is voor mij vanzelfsprekend. Het is gewoon de logische structuur van het heelal. En dat is mijn definitie van iets als ‘God’. God is hetzelfde voor je ziel als de baarmoeder is voor je lichaam. Een omgeving waarin alles wat je nodig hebt aanwezig is om jezelf te ontwikkelen. De baarmoeder oordeelt niet, schaamt zich niet voor je, forceert je niet. Zij is er gewoon. Net als het heelal of de kosmos”, zegt een van de pioniers van de reïncarnatietherapie in de Verenigde Staten, Morris Netherton. Over de baarmoeder gesproken: wordt Netherton nog eens werkeloos, dan zou hij het waarschijnlijk niet slecht doen als vroedvrouw. Tijdens zijn laatste SRN-workshop in Nederland toonde hij weer enige staaltjes van zijn kunnen (1). Met kracht, respect en liefde loodste hij diverse cliënten vanuit vorige levens door het geboortekanaal in het leven hier en nu. In vorige afleveringen van dit tijdschrift zijn verschillende artikelen verschenen over zijn manier van werken (2). Maar wie is Morris Netherton eigenlijk? Een persoonlijk gesprek met een sobere en eenvoudige man.

‘God’ is geen vreemde voor Netherton, geboren in 1935 in een klein stadje in de staat Tennessee. Integendeel. Zijn jeugd concentreerde zich geheel in en om de kerk. “Het sociale leven in mijn geboortestad had op de een of andere manier altijd met de kerk te maken. Mijn ouders zijn Methodisten, niet radicaal of fundamenteel, gewoon gemiddeld. De nadruk lag vooral op opvoeding en scholing. In mijn jeugd werd me vooral verteld wat ik niet mocht doen. Om niets en niemendal ging je naar de hel. Alle normen en waarden waren gebaseerd op angst. Die ontkenningen keerden zich natuurlijk om in het tegendeel; hoe meer je je (on)bewuste behoeften en verlangens onderdrukt, hoe sterker ze naar boven komen. Er was veel geweld en kerkleden deden veel dingen in het geniep, zoals prostituees bezoeken in motels. Mijn jeugd vertelde me wat ik niet wilde worden. Vandaag zou ik mezelf nooit een Christen noemen. Het geeft geen oplossing voor problemen; ik vind het geloof enorm beperkt. Ik heb nooit geloofd dat dit de bedoeling van God was”, zegt Netherton. In de SRN-workshop vertelde hij dat ook zijn vader een harde hand had. Bij het minste geringste kreeg de jonge Netherton een flink pak slaag. Netherton gelooft niet in iets als ‘God’; hij gebruikt het wel als metafoor.

Bridey Murphy
“De allereerste keer dat ik nadacht over reïncarnatie was door het lezen van het boek “The Search for Bridey Murphy” (3) en de discussie die erover in de pers ontstond. Ik heb me daar ontzettend over opgewonden. Veel mensen haalden alles uit de kast om het verhaal van de Amerikaanse die zich terugvindt als Ierse vrouw aan het eind van de 18e eeuw belachelijk te maken. Dit betrof vooral christelijke mensen en ik had het gevoel dat ze aan het liegen waren om trouw te blijven aan hun geloof. Ik vond dat iemand hen moest uitdagen, hen de waarheid omtrent Bridey Murphy moest vertellen. Op de een of andere manier raakte ik verslaafd aan het verdedigen van het concept van reïncarnatie en de mensen die daarin geloofden. Dus ik was meer daarmee bezig dan dat ik het zelf geloofde. Een soort rebellie, een daad van verzet tegen mijn jeugd. Daarna bestudeerde ik het Edgar Cayce-rnateriaal (4). Het interesseerde me, “it made sense”. Ik was vooral gefascineerd door het therapeutische effect van het gebruik van vorige levens”, aldus Netherton. Hij studeerde psychologie en stak er -naar zijn eigen zeggen- weinig van op. Netherton is dan ook geen theoreticus maar vooral een ‘doener’. Zijn eerste baan was in een soort jeugdgevangenis voor kinderen van acht tot zestien jaar.

Drugs
Netherton: “Ik heb nooit als ‘gewone’ therapeut gewerkt. Op de universiteit leerden we Transactionele Analyse, Gestalt, gesprekstherapie en dergelijke. Ik heb het nooit gebruikt. In m’n eerste baan was ik leider van de afdeling met verslaafde kinderen. Ik bepaalde het soort therapie voor hen. Naar mijn idee was hun huidige gedrag terug te voeren op hun jeugd. Met behulp van regressie zocht ik met ze het allereerste moment op dat ze drugs gebruikten. Dat was het voornaamste wat we deden. Zoeken naar de oorsprong van hun behoefte aan verdoving. De kinderen liepen bijna allemaal vast op geld; het aan geld komen om drugs te kunnen kopen. Het ging om het patroon daarachter. Ik liet me inspireren door de Parijzenaar Jacques Thureaux. Hij was eigenlijk de eerste psycholoog eind vorige eeuw, die werkte met een experimentele vorm van hypnose. Hij zocht vooral naar het patroon achter een probleem. Het gedrag van een epilepticus bijvoorbeeld, verbond hij met het patroon van controle houden en de angst om controle te verliezen.” Dat is inmiddels ook de grote kracht van Netherton. Vanuit individuele ervaringen patronen en ‘survival patterns’ blootleggen en ontkrachten, zonder daar verder theorieën over op te zetten.

Anders dan anders
Hoe begon Netherton met reïncarnatietherapie? Was het gewoon een idee? “Nee, ik heb het min of meer toevallig ontdekt door het zelf te ondergaan. Ik had al jaren last van een maagzweer en van een soort eczeem over mijn hele huid. Van de doktoren kreeg ik tranquillizers. Dat beviel me slecht omdat ik er erg slaperig en duf van werd. Het beperkte me enorm in m’n werk. Op een feestje had ik iemand ontmoet die therapeut was en me aansprak. Ik besloot haar te bellen en in therapie te gaan. Tijdens onze eerste afspraak was ik erg slaperig. Ik zei “Sorry ik kan m’n ogen niet open houden….”, waarop zij antwoordde: “Ga dan maar liggen en doe je ogen dicht.” “Ben je gek, dan val ik in slaap!”, zei ik, totaal verrast. Maar goed, ik ging liggen, deed m’n ogen dicht en zat meteen midden in een vorig leven. Ik kon haar stem horen. Ze herhaalde steeds: “Blijf praten terwijl je in contact met me blijft….. ”, de ervaring had te maken met m’n maagzweer. We werkten het door. Na de sessie zei ik: “Wow, dat was interessant, waar kwam dat vandaan?” Zij suggereerde dat het een vorig leven kon zijn, verder wist zij ook niet precies wat er gebeurde. Ze was zelfs bang! Het enige wat ze dacht was: laat hem praten, we moeten contact houden. Ik dacht: té gek, ik lijk Bridey Murphey wel! Op weg naar huis voelde ik voor het eerst sinds jaren geen pijn meer in mijn maag. Eenmaal thuis zei mijn vrouw: “Waar kom jij vandaan?” “Van therapie”, antwoordde ik. Ze zei: “Nee, je liegt. Je komt nooit zo opgewekt en vrolijk terug van therapie”. Ik zei, “Nou ja, het was ook anders dan anders….. “.”

Eerste cliënt
Netherton: “Na die eerste sessie op m’n maag, hebben we uitgezocht waar m’n huidproblemen vandaan kwamen. Ondertussen ging ik het zelf ook uitproberen met vrienden en kennissen. M’n eerste ‘cliënt’ was een vriendin van ons, die altijd te laat kwam op afspraken. We spraken dus altijd een uur eerder met haar af. Tijdens een weekendje weg, heb ik met haar gewerkt. We begonnen vroeg in de middag en eindigden tegen zonsondergang! Zo’n lange sessie zou ik nu niet meer volhouden….. Die sessie begon met een soort filmbeeld, en ik probeerde dat beeld voor haar werkelijkheid te maken. Of ze na die sessie voortaan op tijd kwam ben ik eerlijk gezegd vergeten…. Ik oefende meer en meer en langzaam maar zeker ontstond er een parttime praktijk in de avonden en in het weekend. Ik paste het ook toe in mijn werk in de jeugdgevangenis. In die beginperiode fascineerde het fenomeen vorige levens me enorm. Iemand ligt op m’n bank en gaat duizenden jaren terug. Het had ook iets mysterieus; het was reuze spannend. De eerste drie tot vijf jaar was ik vooral met het opzoeken van vorige levens bezig.”

Geboorte
In zijn workshops legt Netherton vaak de nadruk op het verbinden van een vorig leven met de geboorte in het leven nu. Daarmee zoek je het restimulatiepunt in dit leven op. Op een van de workshopdagen gaf hij een demonstratie. De cliënt kwam in een vorig leven, als baby verwaarloosd door haar moeder. Moeder is psychisch niet in orde en heeft last van schreeuw-aanvallen. Vlak na de geboorte in dit leven, geeft de baby haar eerste huiltje. “Ze schreeuwt goed, hé?” zegt de arts tegen haar moeder.
Hoe is dit concept ontstaan? Netherton: “Ook weer door het eerst zelf te ervaren. We deden een sessie op m’n huideczeem. Het vorig leven dat naar boven kwam had te maken met een verbranding en vrijwel meteen na het sterven kreeg ik spontaan een beeld van m’n moeder. Ik kwam vlak na m’n geboorte terecht; de warmste dag in de geschiedenis van Tennessee. Ik lag op een laken en had het vreselijk heet. Het voelde alsof m’n babyhuid in brand stond. Na die sessie vond ik boeken van Wilhelm Reich (5). Hij schrijft heel veel over het doorwerken van geboorte-ervaringen. Vervolgens ben ik het zelf gaan toepassen.” (6)

Ervaring
Inmiddels werkt Netherton ruim 25 jaar fulltime als ‘Past Life’-therapeut. Hoe ziet hij zijn eigen ontwikkeling? “Na de eerste vijf jaar en het doorwerken van mijn eigen geboorte ben ik ruim drie jaar vooral met geboorte-ervaringen bezig geweest. Vervolgens realiseerde ik me dat problemen vaak ontstaan in de vroege jeugd. In die fase, ik denk een jaar of drie, combineerde ik geboorte-ervaringen veel met vroege jeugdervaringen. Achteraf gezien, zijn er steeds fasen geweest waarin ik me concentreerde op een bepaald ervaringsgebied. Net zolang tot ik het helemaal in m’n vingers had. Nu ben ik op een punt waar ik een persoon als een ‘geheel’ kan ervaren. Iemand die het probleem in het hier en nu bij zich draagt, ook als hij tegenover me zit. Hoewel ik mensen altijd wel als een eenheid zag -niet alleen als een ziekte of als een probleem- dacht ik meer ‘hier is de cliënt die daar en daar een probleem heeft’. Ik zie de cliënt nu meer als een ‘integratie’ die naast het probleem waar hij voor komt ook in staat is tot gezonde, goede ervaringen.”

Wat betekent dat voor zijn werk? Netherton: “Het maakt me rustiger. Minder het gevoel dat ik altijd moet werken, door moet gaan. Ik maak minder overuren. Vroeger dacht ik: een cliënt komt met een probleem, zo snel mogelijk oplossen, alsof hij anders niet kon leven. Dus doorgaan. De laatste jaren realiseer ik me dat een deel van de cliënt het probleem al overleefd heeft en naast ‘overleven’ ook altijd in staat is tot ‘leven’. Ik (h)erken meer wat iemand kan zijn, welke mogelijkheden iemand in zich heeft, in plaats van wat iemand op het moment van therapie is.”

Wat betekent die schat aan ervaring voor zijn rol als therapeut? “Ik werk veel efficiënter, het is meer een eenheid, het is veel compacter. Verder voel ik me dezelfde als ik was toen.” En inderdaad, als je Netherton aan het werk ziet -voor elke (reïncarnatie) therapeut mijns inziens een must- lijken zijn sessies één vloeiende beweging. Met een minimum aan instructies weet hij een maximum aan ervaringen, zowel mentaal, emotioneel als lichamelijk, binnen de kortste tijd naar boven te halen. Het doorwerken van het trauma en de verbinding met de geboorte of zwangerschap vormen als vanzelf een afronding met inzicht in de mechanismen, zonder dat hij daar echte afrondingstechnieken voor gebruikt. Over de effecten van zijn werk, verwijs ik naar zijn -reeds lang uitverkochte- boek “Past Lives Therapy” (7).

Reïncarnatie
Wat betekent reïncarnatie voor hem persoonlijk? Netherton: “Tien jaar geleden ben ik gestopt met daar over na te denken. Ik heb er geen antwoord op. Ik ben gewoon doorgegaan met sessies doen. Reïncarnatie is voor mij vanzelfsprekend. Ik verbind er verder geen normen en waarden aan. Ik vergelijk het ook wel met de verschillende maanden/stadia van zwangerschap. Elk leven is een bepaalde fase in je ontwikkeling, je gaat vooruit naar datgene wat of waar je wilt zijn.” Komt er ooit een einde aan al die vorige levens? “Ik weet het niet. Waarschijnlijk wel. Onze ‘mind’ (bewust en onderbewust, red.) kent geen grenzen. Het is moeilijk nadenken over grenzeloosheid, denken in een cirkel. Uiteindelijk denk ik dat de mensheid, wij dus, hele simpele wezens zijn. We maken onszelf en ons leven gecompliceerd door onszelf te willen verklaren. Laten we daar alsjeblieft mee stoppen! In m’n werk zeg ik altijd tegen cliënten: “ik ben hier om het je zo makkelijk mogelijk te maken. Leef je leven en wees gelukkig.” Netherton ten voeten uit; een man van de praktijk en enigszins kleurloos. Geen hoogdravende verhandelingen over zijn werk, over zijn leven of over zijn ervaring. Hij is zoals hij eruit ziet: een eenvoudig, enigszins verwassen t-shirt, een ouderwetse trainingsbroek, een paar niet bijpassende gympen en een verweerde regenjas.

Motivatie
Voor iemand met zoveel ervaring is er waarschijnlijk weinig nieuws onder de zon wat betreft vorige levens. Verveelt het Netherton nooit, al die levens? “Ik heb inderdaad vele levens gezien. Momenteel is het zelfs zo dat ik alle ervaringen die ik in m’n praktijk tegenkom al eens heb meegemaakt. Zelden of nooit is er iets nieuws. Eigenlijk heb ik nooit gedacht aan de mogelijkheid om iets anders te doen of te stoppen. Ik verdien er m’n brood mee. En ik denk dat ik er redelijk goed in ben” (lacht verlegen).

Is dat de enige reden waarom hij werkt? “Oh nee, als het alleen om het geld was, had ik nodig in therapie gemoeten! (lachend) Een tijd lang was m’n voornaamste motivatie de wereld bewijzen dat ik gelijk had. Dat deze vorm van therapie het meeste effect heeft, omdat je niet alleen met de ‘mind’ werkt, maar ook met het lichaam. Het lichaam heeft een soort eigen intelligentie. Elke zeven jaar vernieuwen de lichaamscellen zichzelf. In principe zou dan ook bijvoorbeeld kanker moeten verdwijnen. Dat gebeurt niet. Daar ligt ook de connectie met de ‘mind’: ‘zolang- ik-kanker-heb-Ieef-ik’. Dat gevoel van mezelf bewijzen, gelijk willen krijgen was natuurlijk m’n eigen overlevingsmechanisme. Dat is inmiddels opgelost.”

Blijft de vraag: wat houdt Netherton gaande? “Een belangrijk basisuitgangspunt van mij is dat iedereen de aarde/het heelal datgene terug moet geven wat hij/zij genomen heeft. Ik heb een goed leven. Ik ben getrouwd, samen hebben we twee kinderen opgevoed, we hebben een fijn huis, ik doe m’n werk en er is altijd geld. Voor mij is denk ik deze therapie het enige wat ik de wereld te bieden heb. Mijn vrouw zegt altijd: jij zal nooit stoppen of met pensioen gaan. Jij sterft in je stoel terwijl je een sessie geeft.”

Noten:

Noten:

  1. SRN-module van 23-25 oktober 1992 te Utrecht.
  2. Zie onder meer:

*   Trees van Ewijk: “Dr. Morris Netherton, psychotherapeut: “Het is het onbekende dat pijn veroorzaakt””, in: Parameter 89/1, bladz. 29-31.

*   Margaret van der Aa: “Prenatale en perinatale ervaringen”, Cyclus 91/2, bladz. 9-14.

*   Rob Bontenbal & Tineke Noordegraaf: “Morris Netherton’s Overlevingspatronen”, Cyclus 92/1, bladz. 40-43.

*   Tineke Noordegraaf & Rob Bontenbal: “Morris Netherton over Bonding”, Cyclus 92/2, bladz. 18-20.

  1. Het verschijnen van het boek “The Search for Bridey Murphy” van Morey Bernstein, New Vork 1956, en de discussie erover in de pers bracht het fenomeen ‘reïncarnatie’ onder de aandacht van ‘the (wo)man in the street’. Voor velen is het verschijnen van dit boek de basis van de hernieuwde populariteit van de reïncarnatiegedachte in de Westelijke wereld.
  2. Beroemd medium, over wiens leven en readings honderden boeken zijn geschreven. Eén van de allerbeste boeken over Edgar Cayce is nog steeds: Gina Cerminara: “Many Mansions”, New Vork 1960. Eén van de nieuwere boeken over hem is: Jess Stearn: “Intimates Through Time; Edgar Cayce’s Mysteries of Reincarnation”, San Francisco 1989.
  3. Grondlegger van veel lichaamsgerichte therapievormen.
  4. Zie Cyclus 92/1: Rob Bontenbal & Tineke Noordegraaf: “Morris Netherton’s Overlevingspatronen”, bladz. 40-43.
  5. “Past Lives Therapy”, New Vork 1978. Vertaling: “De geschiedenis herhaalt zich. Genezen aan voorgaande levens”, Rotterdam 1980. Ook de Nederlandse vertaling is uitverkocht.

Met dank aan Door Frankema